Prawda o drodze Mai Chwalińskiej. Prezes PZT zdradza kwoty wsparcia

Dariusz Łukaszewski (prezes PZT): To prawda, że były takie głosy, ale jest też druga strona. Od kiedy Polski Związek Tenisowy stanął na nogach i pozyskał partnera strategicznego blisko osiem lat temu, wspierał i wspiera Maję do dziś. Nie słuchaliśmy głosów, o których pan mówi, tylko pomagaliśmy. Zresztą nie tylko Mai. Dziś w LOTTO PZT Team jest ponad 30 tenisistów. Jesteśmy wdzięczni sponsorowi strategicznemu oraz Ministerstwu Sportu i Turystyki, że dają nam możliwość takiego wsparcia.

Umowy mają klauzulę poufności, więc nie będę rzucał liczbami. Mogę tylko powiedzieć, że taka umowa dla najlepszych wiąże się z sześciocyfrowymi kwotami. Wiadomo, że to nie zabezpiecza kariery w stu procentach, ale pomaga. Zawodnik nie startuje od zera. Maja zawsze mogła liczyć nie tylko na nas, ale — od samego początku — także na klub BKT Advantage Bielsko-Biała. Cieszę się, że wykorzystała swoją szansę.

Pamiętam Maję jako młodziutką dziewczynkę, kiedy razem z Igą zdobywały medale na mistrzostwach Europy do 12 i 14 lat. Potem przyszło podium mistrzostw Europy w singlu do 16 lat. Iga szybciej dojrzała i weszła na wyższy poziom, Mai zajęło to więcej czasu. Wielkie brawa i szacunek dla Mai i jej otoczenia, że nie odpuścili, nie zrezygnowali, tylko cały czas walczyli.

Najbardziej się cieszę, gdy wspominam ją jako 10-latkę, o której wszyscy mówili, że ma wielki talent. Już wtedy umiała świetnie grać kombinacyjnie. Pamiętam, gdy zobaczyłem ją pierwszy raz, to byłem w szoku, jak potrafi sobie radzić przy siatce. Walczyła z dwa razy większymi dziewczynami i doprowadzała je do płaczu. Raz skrót, raz lob. Ona już jako dziecko czuła geometrię kortu i umiała różne kombinacje. Wielkie podziękowania należą się jej pierwszemu i każdemu kolejnemu trenerowi. Maja walczyła i dzisiaj jest wspaniałą kobietą. We Francji osiąga absolutnie niezwykłe wyniki, a przy tym cały czas jest naturalna.

Dokładnie tak. W Polsce często mówi się, że była Agnieszka Radwańska, a po niej przyszła Iga, bo miała talent. A to nie jest takie proste. Tenis, ten najmłodszych, wciąż nie jest sportem docenianym tak jak wiele innych dyscyplin, choć jako związek mamy w tym sektorze mecenasa, jakim jest VIG. My w PZT się nie obrażamy, tylko robimy wszystko, żeby pokazać, że warto pomagać.

Dzisiaj mówimy o Mai i słusznie, ale mamy też bardzo zdolną młodzież, którą wspieramy dzięki PGE Polskiej Grupie Energetycznej. Oliwia Sybicka, Barbara Kostecka i ich młodsze koleżanki widzą sukces Mai. To będzie dla nich dodatkowa motywacja, żeby nie schodzić z tenisowej drogi, tylko starać się jeszcze mocniej. A my będziemy je na tej drodze wspierać.

Widziałem, że dużo o Mai opowiadał jej menadżer Piotr Szczypka. Mówił, że Maja jest dosyć zamknięta w sobie, ale to jej pomaga, bo skupia się na treningu i zawodowym graniu. I ma pan rację, jej historia nie kończy się. Kiedy skończył się pierwszy set drugiego ćwierćfinału i widziałem, że Aryna Sabalenka wygrała go pewnie z Dianą Sznajder, pomyślałem, że w piątek będzie bardzo trudno z Białorusinką. Aryna jest silna fizycznie, a Maja przecież będzie bardzo zmęczona. Tymczasem Sznajder wróciła do gry i wygrała mecz.

Jak Maja poradzi sobie z Rosjanką? Na pewno nie jest bez szans. Patrzę też na drugi półfinał, tam gra Rosjanka Mirra Andriejewa z Ukrainką Martą Kostiuk. Obie są w szczytowej formie. Co ciekawe, jest tam też polski wątek, bo przecież Martę trenuje Sandra Zaniewska. Fantastycznie rozwinęła się jako trenerka. Oczywiście najważniejsza dla nas jest Maja. Mam nadzieję, że odpocznie i zdąży się zregenerować.

Nie mieściło się to w głowie, nie ma co ukrywać. Z drugiej strony sam zawsze mówiłem, że Maja wejdzie do setki rankingu i także dlatego — jako PZT — w nią inwestowaliśmy. Będziemy dalej, choć oczywiście życzę Mai, żeby teraz miała także wielu sponsorów.

Zaraz będzie Polką numer dwa w rankingu. Piękna historia. Jednocześnie wiem, że nie uderzy jej do głowy woda sodowa. Może będzie zmęczona, może przyjdą trochę słabsze występy, bo nie jest robotem. Z drugiej strony jestem przekonany, że paryski sukces to nie jednorazowy wyskok. Ta dziewczyna swoją pracą, determinacją, zadziornością i wiarą w siebie na pewno jeszcze nie raz nas miło zaskoczy.